Gastbijdrage: Ella op Bali

Na afscheid te hebben genomen van Dennis in Siem Reap (Cambodja) zijn wij op 6 juni doorgevlogen naar Denpasar (Bali, Indonesië). Een dag later komt Ella ons voor 10 dagen vergezellen. Ook zij heeft een verslag gemaakt die wij graag toevoegen aan onze blog:

Als Marinka voorafgaand aan de wereldreis vraagt of ik het leuk vind om langs te komen, hoef ik daar niet over na te denken. Ik zeg (volgens mij) meteen ja, ik overleg daarna nog met Johan, maar die zegt ook dat ik het moet doen. Het liefst was hij ook mee gegaan, maar dat gaat niet vanwege onze meiden.

Op donderdag 6 juni brengen Johan en de meiden mij ‘s avonds na het eten naar het vliegveld. Na de lange vlucht met overstap in Dubai kom ik vrijdagavond 7 juni om ongeveer half 11 aan. Moe, want heb maar een uurtje of twee geslapen. Alles gaat snel, maar dan moet ik bijna 1,5 uur op mijn tas wachten. Ik knijp hem even, het zal toch niet… Gelukkig is hij daar eindelijk en kan ik naar buiten! Marinka, Paul en Tessa staan me op te wachten. Het is fijn om hun na zoveel maanden weer te zien. We gaan naar het hotel in Sanur, een plaats aan de oostkust van Bali, niet ver van de luchthaven. Zij zijn gister al aangekomen op Bali en hebben daar al een nacht geslapen. Als we buiten komen ruik ik die typisch Aziatische lucht, een mengeling van wierook, vocht, eten en afval. We komen tegen 1 uur aan bij het hotel en drinken een biertje en kletsen wat bij. Vervolgens maar naar bed, want het is al laat en ik moet wel in deze tijdszone komen.

De volgende dag gaan we ‘s middags bij Padangbai snorkelen. Vooral de eerste stek is erg mooi, we zien veel verschillende vissen en mooi koraal. De tweede stek is wat minder, maar dat wordt goed gemaakt door een schildpad die eerst zit te eten op de bodem en vervolgens rustig wegzwemt zodat wij hem kunnen volgen. Het is een heerlijke dag in en op het water.

Op zondag vertrekken we ‘s ochtends naar het eilandje Nusa Lembongan. Hier blijven we 4 nachten. Je kan er mooi snorkelen, duiken en surfen. Aangekomen bij het hotel, dat lekker aan het strand ligt, maak ik kennis met het systeem van de kinderen voor de verdeling van de kamers. Ik ga niet in detail, maar voor een deel is het wie het eerst komt wie het eerst maalt (i call shotgun). Daarnaast houden de kinderen streepjes bij (alleen van elkaar). Ik weet het niet precies meer, maar voor nachten alleen op een kamer krijg je extra streepjes en degene die de minste streepjes heeft, mag volgens mij eerst kiezen als er een extra kamer is of een apart bed. Ik vind het wel grappig bedacht. De wifi blijkt niet te werken en omdat dit een eerste levensbehoefte is voor met name de kinderen wordt er wat gemopperd. Ook is niet heel duidelijk hoe lang dit al is en hoe lang het nog gaat duren. Uiteraard wordt beloofd dat het vandaag of morgen wordt gefixt. Ik heb zelf best veel gereisd in een tijd (nog niet eens zo lang geleden) waar je nog niet een mobiele telefoon, iPad of laptop met internet bij je had. Dat was anders, voor mijn gevoel kan je dan meer echt loskomen. Maar het geeft ook veel gemak en ook ik moet toegeven dat goede wifi wel fijn is en dat ik het nu jammer vind dat het niet werkt. In Sanur heb ik geprobeerd om met Johan en de meiden te facetimen wat niet goed lukte. Nu geen wifi betekent in ieder geval dat een volgende poging even moet wachten.

Schermafbeelding 2019-06-22 om 17.55.29

Na de lunch ga ik informeren hoe het zit met duiken (er zit een duikbedrijfje bij het hotel) en gaan Remco en Sander surfen. Omdat ik lang (9 jaar) niet heb gedoken moet ik verplicht een refreshing course doen, dat kan meteen die middag, dan kan ik morgen mee op de boot naar Manta point en Cristal bay voor de Manta rays en de mola mola. Ik krijg eerst een theorie update en er wordt gepeild wat ik nog weet, dat valt gelukkig mee. Vervolgens passen we spullen en moet ik mijn wetsuit en boots aantrekken. Bij de instructeur achterop de motorbike (hij houdt alle spullen (vinnen, trimvest, loodgordel, etc) tussen zijn benen). Met hoge snelheid rijden we naar een andere lokatie met een diep zwembad voor het praktijkgedeelte.

De volgende dag ga ik al vroeg op pad voor de duiktrip. Marinka is ook al wakker en zwaait de boot uit (wat ik overigens niet merk, want ben best zenuwachtig en meer bezig met het duiken van straks). De omstandigheden tijdens beide duiken zijn zwaar, hoge golven en stroming, maar worden met name tijdens de eerste duik beloond met heel veel manta’s. Wat een gave beesten zijn dat. De rest heeft een relaxt dagje vandaag, koffie drinken, zonnen, etc. Op Nusa hebben Marinka en ik samen een kamer. ‘S avonds na het eten en voor het slapen gaan, drinken we op ons terrasje nog een biertje en kletsen we bij. Dat is fijn na al die maanden.

Marinka heeft een snorkeltrip geregeld voor de dag erna. Het idee is om naar de zuidkant van het eiland te gaan, zodat we kunnen snorkelen bij Manta point. Helaas blijkt ‘s ochtends de zee te ruig te zijn om naar het zuiden te gaan, dus gaan we aan de noordkant snorkelen. Wat ook mooi is, maar helaas geen manta’s.

‘S avonds gaan we eten bij een tentje in het steegje waar ons hotel ook aan grenst, Rama Garden. Gister hebben we hier ook geluncht en vanochtend ontbeten. Het was goed en de ‘meisjes’ van het restaurantje, zoals we ze noemen, zijn aardig. Ze waren ‘s ochtends helemaal blij om ons weer te zien. Tot nu toe hebben we geen andere klanten gezien, dus bij ons speelt de gunfactor ook een rol.

Op onze laatste dag op Nusa Lembongan huren we 4 motorbikes en 6 helmen (dat is nogal bijzonder omdat iedereen op het eilandje zonder rijdt) om het eiland te verkennen. Schermafbeelding 2019-06-22 om 18.50.37Marinka had dit al 2 dagen geleden geregeld en we hadden het gister nog bevestigd, maar als we aankomen staat er maar 1 motorbike. In een mum van tijd regelt de
eigenaar er nog 3 (onder andere bij concurrenten) en tovert hij de helmen te voorschijn. Tessa gaat achterop bij Paul. Remco gaat bij Sander achterop. En Marinka en ik hebben een eigen motorbike. Weer iets wat ik al ongeveer 10 jaar niet had gedaan (net als het duiken, maar op de motorbike heb ik minder vlieguren, ik ging bijna altijd bij Johan achterop). Het is pittig rijden. Druk, een slechte weg en omhoog en omlaag. Na een tijdje kan ik meer ontspannen en ook wat om me heen kijken.

We Schermafbeelding 2019-06-21 om 16.15.12rijden eerst naar de Yellow bridge. Deze brug verbindt Nusa Lembongan met Nusa Ceningan. Vervolgens doen we een aantal uitzichtpunten aan, waar we de ruige zee bewonderen en uitzicht hebben op eiland nr. 3, Nusa Schermafbeelding 2019-06-22 om 18.37.11Penida. We rijden weer terug naar Nusa Lembongan en bezoeken Devils tear. Een plek waar de zee keihard tegen de kliffen opklapt waardoor het hoog opspuit. Een indrukwekkend gezicht. Met Sander en Remco loop ik verder door naar een plek waar het water hoog opspuit. Marinka volgt iets achter ons. Samen met de jongens sta ik te kijken naar hoe een mega golf komt aanrollen. En ineens denk ik what the… die komt wel heel erg snel en dichtbij. Ik zet me schrap, maar de zee is te sterk. Ik val, wat ik niet door heb, gelukkig naar achter op de rotsen, maar bezeer me er flink mee.

Blauwe plekken, een paar sneetjes in mijn been, teen en hand zijn het gevolg. En nat van top tot teen. Remco stond 2 meter naast me en alleen zijn rug is gelukkig nat. Nadat ik ben bijgekomen rijden we naar Dream beach om te lunchen en te zwemmen. Marinka, Sander en Remco gaan zwemmen. Ook een spannende ervaring met van die hoge golven.

 

Donderdag is het weer tijd om terug te gaan naar Bali. We gaan eerst met de boot terug Schermafbeelding 2019-06-21 om 16.16.01en daar worden we opgehaald en naar Sidemen gebracht. Sidemen is nog redelijk
authentiek, maar door slecht weer (48 uur bijna non stop regen) kunnen we dit zelf niet helemaal goed beoordelen. Het plan was om in de nacht van donderdag op vrijdag de vulkaan Batur te beklimmen. Maar vanwege het slechte weer verzetten we dit en brengen we onze tijd door met lezen, filmpjes kijken, spelletjes doen etc. Ook op mijn verjaardag op 14 juni. Gewapend met zes geleende parapluutjes wandelen we 20 minuten in de regen langs mooie rijstvelden naar een resort waar we taart eten, lunchen en spelletjes doen.

Na 2 dagen Sidemen gaan we naar Ubud. Via een bekende heb ik daar voor een week een groot huis met zwembad geregeld. Ik blijf tot mijn terugvlucht op maandagnacht. Paul, Marinka en de kinderen blijven nog tot 22 juni en hebben daarna nog 3 weken te gaan. Rond 12 uur komen we aan bij het huis in Ubud. We bespreken met Juda (de driver) een toertje naar de rijstvelden die middag en voor de volgende ochtend voor Marinka en mij een kookworkshop. En met Iluh de boodschappen (het huis heeft een staff die van alles voor je regelen. Juda de driver die je kan regelen om je ergens te brengen. Iluh en Kadek die het huishouden regelen (boodschappen, ontbijt en lunch, schoonmaken etc) en Komang de tuinman). Dat is wel wat onwennig voor ons, maar ook heel fijn.

 

De kookworkshop de volgende ochtend is heel leuk. We zijn met een klein groepje, maar Schermafbeelding 2019-06-22 om 18.16.494 personen. We gaan eerst langs een plaatselijke markt om nog een paar inkopen te doen en we krijgen van alles uitgelegd. Vervolgens gaan we naar het huis van de familie van degene die ons heeft opgehaald, want daar wordt de workshop zelf gegeven. Het valt elke keer op dat families alles samen doen. De ene werkt als gids, de ander regelt het heen en weer brengen, weer iemand kan een kookworkshop regelen. Zo blijft het in de familie en zijn ze van alle markten thuis. Hoe anders gaat dat bij ons. Tijdens de workshop maken we verschillende Balinese gerechten, die we naderhand met zijn vieren als lunch nuttigen. Heerlijk. Marinka en ik spreken af om later als we weer in Nederland zijn een poging te wagen om de gerechten samen thuis voor onze gezinnen te maken.

Schermafbeelding 2019-06-22 om 18.17.11

En dan breekt mijn laatste dag aan of beter gezegd nacht, want de uitgestelde beklimming van vulkaan Batur staat maandagochtend heel vroeg op het programma. We worden om 02:15 uur in de ochtend (nacht) opgehaald. We beginnen om ongeveer 10 over half 4 met de beklimming. De zonsopgang is pas om iets voor half 7 dus we hebben voldoende tijd en we doen het rustig aan. Het is vreemd om in het donker te lopen, je kijkt eigenlijk alleen naar het pad waar je op schijnt en pas op de terugweg zie je hoe mooi de omgeving is. Iets na 5 uur zijn we op de top.

Schermafbeelding 2019-06-22 om 18.22.13

Het is heel koud daar, dus we vernikkelen op een bankje naast elkaar. Omdat we op tijd zijn kunnen we zitten, want we zijn niet de enigen. De gids maakt ons ontbijt klaar, een gekookt eitje en een dubbele witte boterham met warme banaan (die verrassend goed smaakt, de kinderen gruwelen van banaan dus wagen zich er niet aan). De zonsopgang is prachtig en ook het uitzicht en de vulkaan. In het zonnetje lopen (eigenlijk meer glijden door al het gruis) we naar beneden en genieten we van het uitzicht.

Schermafbeelding 2019-06-22 om 18.22.03

Schermafbeelding 2019-06-21 om 16.16.56

Eenmaal thuis kunnen we van al het zwarte vulkaan zand en gruis wel een douchebeurt gebruiken. We chillen nog wat en ik pak mijn tas in. Na het avondeten neem ik afscheid van Paul en de kinderen en brengen Juda en Marinka mij naar het vliegveld. Ik heb genoten en vind het super tof dat ik 12 dagen mocht aanhaken. Ik ben weer heel wat mooie ervaringen en herinneringen rijker. Marinka en ik nemen afscheid, maar nu zullen we elkaar over een paar weken alweer zien. Tot snel allemaal. En Bali, ik kom zeker terug!

Schermafbeelding 2019-06-22 om 18.21.55

Een gedachte over “Gastbijdrage: Ella op Bali

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: