Kampot en een ‘simpel’ boottochtje

Vanaf ons mooie appartement in Phnom Penh reizen we door naar Kampot. Een klein stadje bijna aan de kust. De accommodatie aldaar is een soort resort dat net buiten de stad ligt maar wel aan de rivier Prek Tuek Chhou. Vanuit Kampot worden dagelijks boottochtjes gemaakt met toeristen om de zonsondergang te zien en, met een beetje geluk, de vuurvliegjes aan de oever. Wij kunnen natuurlijk niet achterblijven dus begeven ons naar de kade waar de bootjes aangemeerd liggen en vertegenwoordigers op de kade de boottochtjes verkopen. De familie De Jong weet zelfs hier een belevenis van te maken want het ging als volgt:

7 mei 2019

We lezen de aanprijzing van de eerste de beste verkoper op een reclamebord en, zoals verwacht, een dame achter een tafeltje, roept naar ons: “hello, can I help you?!” Ik vraag hoeveel zo’n boottochtje kost en de dame antwoordt, conform het bedrag dat op het reclamebord vermeld, staat: ” 5 dollar per person including one beer per person”. We waren al voorgelicht dat dit soort boottochtjes vaak gepaard gaat met drank en luide Khmer-muziek, maar dat dat onderdeel is van de “beleving”. Ok, 5 dollar per persoon dus. Dat is de standaard prijs. In Nederland heb je dan de keuze tussen aanvaarden of afwijzen maar inmiddels hebben we geleerd dat er ook altijd nog wel wat te onderhandelen valt. Dus ik tover mijn magische zin uit de hoge hoed: “do you have a special price for us, because we are a family of five?”. Aiiii, dit wordt weer lastig want de dame in kwestie blijkt een zeer beperkt Engels vocabulaire te hebben. Met andere woorden, ze begrijpt het niet want ze herhaalt dat het 5 dollar per persoon kost en dat dat inclusief een gratis biertje is. Ik herhaal mijn magische zin nog eens en voeg er aan toe dat de kinderen geen bier drinken, wat volgens mij een steekhoudend argument is om wat van de prijs af te krijgen. Misschien lag het aan een overdosis Engels of was ze ‘Oost-Indisch doof’ geworden want wederom herhaalde ze de eerdergenoemde prijs. De conclusie is nu snel getrokken, hier komen we niet verder en dit is pas de eerste aanbieder dus tijd om de volgende te benaderen. Wanneer we weglopen zegt Tessa dat de dame toch akkoord gaat met een lager bedrag. Dat is niet ongebruikelijk bij onderhandelingen, dat men, uit angst voor het verliezen van klanten aan de concurrent , alsnog overstag gaat. Welnu, we staan dus weer voor het tafeltje en ze begint gelijk met schrijven. “5 people?”, vraagt ze. Rollende ogen van onze kant, want dat hadden we al diverse keren herhaald. “Yes, 5 people please”. In haar kwitantieboekje zien we vervolgens het totaalbedrag van 25 dollar verschijnen. De hele familie De Jong reageert met de internationale kreet in koor: “huhhhh??!!!”. Marinka, die zich tot dan toe redelijk afzijdig had gehouden begint nu haar verontwaardiging te uiten in duidelijke bewoordingen die echter alleen tot meer vraagtekens leiden bij de inmiddels zenuwachtig geworden dame. En dan, alsof we bij Lotto Weekend Millionars zijn beland, schakelt ze een hulplijn in. Ze pakt haar telefoon en binnen een oogwenk komt er een kerel op z’n scooter aangereden en vraagt vriendelijk: “hello, how can I help you?”. De vijf richten zich nu tot de ingeroepen hulp en gelukkig blijkt deze ons te verstaan alleen begrijpt hij nog niet wat er mis is met 25 dollar voor vijf personen. Dus opnieuw doen we een verzoek of er mogelijkheden zijn voor een “special price”. De man en de vrouw kijken elkaar aan, spreken in Khmer, waarna de man zich weer tot ons richt en zegt: “ok, for him (wijzend naar Remco) you don’t pay”. De totaalprijs is nu dus 20 dollar en lijkt me alleszins redelijk. Zij tevreden, wij tevreden. Het bedrag in het kwitantieboekje wordt veranderd van 25 naar 20 dollar, het geld wordt overhandigd en de transactie wordt afgerond met de mededeling dat we om 17.30 uur ons moeten melden om aan boord te gaan.

 

Je zou nu verwachten dat de familie De Jong opgetogen over de bedongen korting heen gaat, maar niets is minder waar. Er blijkt verwarring en verontwaardiging bij de kinderen over de ontstane consternatie. Door mijn uitleg aan de scooter-meneer heb ik automatisch naar de dame in kwestie gewezen, zij was een belangrijke factor van mijn betoog. Hierdoor zou ik de indruk gewekt hebben dat ik haar in een kwaad daglicht stelde en waar ging het nou eigenlijk om? “Het was toch gewoon 5 dollar per persoon?”. Schermafbeelding 2019-05-24 om 08.45.51Marinka en ik leggen maar weer eens uit dat het vragen om een korting niet gek is, het bovendien aan de ander is om hier wel of niet op in te gaan en dat een korting van 5 dollar toch weer…ehh….5 dollar is. En dat regelmatig dat soort bedragen bij elkaar optellen tot serieuze bedragen…….alsof we onze besparing niet direct verbrast hadden aan extra biertjes op de boot, naast de gratis 5 drankjes (waarvan cola voor Tessa en Sander) die we alsnog kregen……………

 

schermafbeelding-2019-05-24-om-08.51.10.pngHet boottochtje zelf begon overigens wel weer hilarisch. De route die de boten afleggen begint direct met obstakel in de vorm van een vaste (niet beweegbare) brug. Terwijl onze boot omslachtig heen en weer aan het manoeuvreren is voor de brug blijkt het personeel op het allerlaatste moment tot de conclusie te komen dat vanavond de brug te laag is om er met de boot onderdoor te varen. Terug naar de kade dus waar we verzocht worden over te stappen op een kleiner en lager bootje.

Zo vertrekken we een half uur later dan gepland, maar ach wat geeft dat? De zon zien we  achter de hoge bergen zakken, de lichtjes gaan aan, de Khmer muziek klinkt uit de krakende speaker en mijn gezin speelt een gezelschapspelletje op een smartfoon. We passeren onze accommodatie en, net als de andere boten, op een ogenschijnlijk willekeurig punt van de rivier maken we rechtsomkeert. We zien boten waarbij het volume van de Khmer muziek flink is opgeschroefd, de gekleurde lampjes zenuwachtig knipperen en de passagiers, bestaande uit Europees uitziende jongeren, dansen en drinken.

Schermafbeelding 2019-05-24 om 08.46.22

Wij hebben blijkbaar een serieuzere versie en gaan ook op jacht naar de vuurvliegjes. De boot wordt hiertoe zachtjes met de neus de begroeide oever in gevaren, en de verlichting aan boord gedimd. Aangezien dit ook het tijdstip is waarop de muggen actief worden, zijn de passagiers vooral bezig met muggen van zich afslaan of met het insmeren van stoffen om dit te kunnen voorkomen. Als we een tweede keer met de boot bij de oever stilliggen voor nog een vuurvliegjes-locatie, terwijl andere boten al huiswaarts gaan, geeft me dat een tevreden gevoel over de keuze die we gemaakt hebben ten opzichte van het andere aanbod. Dat we ook nog 5 dollar van de totaalprijs af hebben gekregen draagt daar ongetwijfeld aan mee.

Schermafbeelding 2019-05-24 om 08.46.13

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: