Cafayate en Fernando

Na zo’n vijf weken door Brazilië te hebben gereisd, inmiddels konden we ons aardig redden met wat Portugese woorden en zinnetjes. Wanneer we bij Foz de Iquazu de grens overgaan naar Argentinië merken we dat het gebruik van ‘obrigado’ een automatisme is geworden en moeten we ons concentreren op het gebruik van ‘gracias’. Vanaf nu bezoeken we alleen nog Spaanstalige landen in Zuid-Amerika en zullen we ons best doen om deze taal ons ook een klein beetje eigen te maken.

Naast het wennen aan de Spaanse taal, krijgen we ook ineens te maken met de queeste om contant geld te verkrijgen. Met mijn ING bankpas krijg ik helemaal niets uit de geldautomaat. Marinka bankiert bij de ABNAMRO en kan maximaal 2.000 Argentijnse peso’s opnemen waar de locale bank zo’n 400 peso’s voor in rekening brengt. Met de huidige koers staat 2.000 peso’s ongeveer gelijk aan € 45. De economie van Argentinië is nogal belabberd de laatste jaren. Op enig moment heeft men de koppeling van de peso met de Amerikaans dollar losgelaten en is de koers gaan dalen. Voor ons een meevaller dat sinds eind september de koers flink gekelderd is. Onlangs is er een noodkrediet aangevraagd bij het IMF om te voorkomen dat de peso (ten opzichte van de dollar) verder blijft dalen en het land opnieuw in een crisis belandt.

Als het je lukt om dollars te pinnen dan kun je dat op straat, legaal, omwisselen naar peso’s. Het risico dat je loopt is het ontvangen van valse biljetten en/of een ongunstige koers. Ons lukte het niet om dollars te bemachtigen en bleef er geen andere optie over dan steeds weer te proberen (zoveel mogelijk) peso’s uit de muur te krijgen.

Op 28 september 2018 komen we (wederom met een bus) aan in Salta. Hier hebben we een appartement gehuurd voor 5 nachten. Het appartement is niet heel groot maar heeft alles wat we nodig hebben en is zelfs smaakvol ingericht en, minstens zo belangrijk, keurig schoon.

Bij één van de toeristenkantoortjes boeken we een dag raften en een dag-excursie naar Cafayate.  De dag raften wil niet zeggen dat we de hele dag in die rubberboot door moesten brengen maar eerst ca 1,5 uur rijden naar de rivier, ca 1,5 uur raften, lunch, zipline (niet bij de prijs inbegrepen maar de jongens vonden het toch leuk om deel te nemen), en weer ca 1,5 uur terugrijden.

Schermafbeelding 2018-10-09 om 08.31.18

De dag dat we naar Cafayate gaan worden we keurig op het afgesproken tijdstip bij ons appartement opgehaald. Fernando stelt zich in het Engels aan ons voor als de chauffeur én gids voor vandaag. Nadat we onze namen met paspoortnummers op het formuliertje hebben ingevuld mogen we de Mercedes Sprinter in. De bus is al aardig gevuld en we rijden door de stad naar nog een ander adres zodat ook de laatste paar zitplaatsen gevuld zijn.

Fernando rijdt vervolgens de stad uit en doet een headset op waardoor hij zijn handen aan het stuur kan houden en ondertussen ons van alles kan vertellen. De realiteit is echter dat als hij gaat praten zijn rechterhand allerlei bewegingen maakt om, denk ik, zijn spraak te ondersteunen en duidelijk niet ten dienste van het autorijden. Ook valt me op dat hij Engels spreekt met een heus Brits accent.

We zijn vroeg vertrokken en zullen pas tegen de avond weer terug zijn, het is een flink eind rijden. Na ongeveer een uur stoppen we bij een pompstation waar we van het toilet gebruik kunnen maken en een bakkie koffie kunnen nuttigen.

Wanneer we weer instappen vraagt Marinka aan Fernando hoe het komt dat hij zo goed Engels spreekt. Hierop antwoordt hij een beetje verlegen dat hij het zichzelf heeft aangeleerd. Als hij vervolgens tijdens het rijden gepassioneerd verteld over hoe de vallei waar we door heen zullen rijden, ontstaan is, fantaseer ik dat Fernando mogelijk heel veel naar natuurdocumentaires van de BBC of National Geographic heeft gekeken en zo zijn teksten eigen heeft gemaakt.

De vallei waar we door heen rijden is de Quebrada de las Conchas en is ongeveer 75km lang. Vanwege het rode gesteente wordt deze vallei vaak vergeleken met de Grand Canyon in de Verenigde Staten.

Schermafbeelding 2018-10-09 om 06.38.46

Het is prachtig weer, net boven de 30 graden, en de uitzichten zijn adembenemend. Hoge rode rotspartijen met de, nu droge, rivier kronkelend ertussendoor. Het eeuwenlang stromende water van de bergen naar de rivier heeft zijn zichtbare sporen achtergelaten.

We bezoeken de Garganta del Diablo, daar waar eens een waterval stroomde is er nu grote gapende opening zichtbaar waar van boven het felle zonlicht naar binnen schijnt.

Ook bezoeken we El Anfiteatro. Het water heeft hier een spelonk gevormd dat een enorme akoestiek veroorzaakt, vandaar de naam “amfitheater”. Er zit hier een Argentijn op een krukje prachtig te zingen, zichzelf begeleidend met zijn gitaar. Ik versta niet waar hij over zingt maar het mooie aan muziek is dat dat helemaal niet nodig is om een emotie uit te drukken.

Reeds in de Pantanal bedacht ik, dat wat het bezoeken van een locatie anders is dan een foto op internet ervan raadplegen, is het niet te evenaren menselijke oog (een foto kan nooit hetzelfde vastleggen als het menselijk oog, in elk geval niet mijn iPhone), de geuren (op dit moment nog niet mogelijk om vast te leggen), en geluiden. In de Pantanal waren de vogelgeluiden een belangrijk onderdeel van de ervaring. Hier besloot ik om geluidsopnamen te gaan maken als aanvullende vastlegging van bijzondere momenten. Natuurlijk kun je ook gewoon filmen maar wanneer het geluid de unieke factor is, verwateren de beelden de belevenis.

Ik heb nu een paar geluidsopnamen van de Pantanal, een demonstratie voor abortus in Salta en dus de Argentijnse zanger in El Anfiteatro. Hopelijk komen daar de komende maanden nog meer geluidsfragmenten bij die later mooie herinneringen zullen oproepen.

Fernando, onze gepassioneerde Argentijnse gids geeft al rijdend een college over de oerknal, de ijstijd, dinosaurussen, dieren die er nu nog te zien zouden kunnen zijn enzovoort enzovoort.

Schermafbeelding 2018-10-09 om 06.39.10

Na een stop voor uitzichtfoto’s trapt een Argentijn nog snel even zijn sigarettenpeuk uit voor hij de bus in stapt. Fernando ziet dit, spreekt hem erop aan, raapt de peuk op en geeft hem geïrriteerd aan de Argentijn. Met moeite kan ik mijn grijns onderdrukken. We hebben in Brazilië en in Argentinië veel afval op straat en in de natuur gezien, daarom benadrukte de handeling van Fernando zijn passie voor dit prachtige gebied. Indirect heeft hij er zelf natuurlijk ook belang bij dat het schoon blijft omdat het niet goed voor het toerisme is als het een puinhoop wordt, maar ik vind het een mooiere gedachte dat Fernando trots is op al het moois wat hij ons kan laten zien en dat graag wil behouden.

Bij het verlaten van de vallei rijden we tussen velden met druivenranken door. De grond én het klimaat schijnen ideaal voor de teelt van Torrontés druiven te zijn. We bezoeken een bodega met een klein museum waar een rondleiding door het personeel gegeven wordt. De betreffende dame spreekt echter geen Engels maar geen nood, Fernando verzorgt alleen voor ons een rondleiding in het Engels.

img_8168

In het dorpje Cafayate (ca 15.000 inwoners), dat claimt 365 dagen zon te hebben, lunchen we, lopen wat rond en kopen een wijnijsje. Het schijnt dat ene Miranda uit Cafayate heeft uitgevonden hoe je eetbaar ijs van wijn kunt maken zodat als het warm is je toch wijn kunt nuttigen.

img_7394.jpg

Het begint al te schemeren als we weer keurig bij ons appartement worden afgezet. Een fooi gegeven en beleefdheden worden uitgewisseld.  Voor Fernando was de dag wellicht gewoon een werkdag met weer een bus vol toeristen. Voor ons was deze dag weer een bijzondere belevenis. Zo rijgen de belevenissen zich aaneen tot mooie herinneringen.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: