Week 2, ongelijkheid en natuur

 

Aan het begin van onze tweede week zijn we nog in Salvador. Als we even de zee in gaan bij een strandje komen er diverse verkopers voorbij. De één verkoopt water, de ander ijs en weer een ander zonnebrillen, armbandjes etc.etc. Ik realiseer me hoe sneu het eigenlijk is. Zij lopen de hele dag, 7 dagen in de week, met hun waar in de hoop een paar Braziliaanse real (R$) te verdienen. En dan te bedenken dat wij waarschijnlijk tijdens een gemiddeld diner uitgeven wat zij maximaal op 1 dag kunnen verdienen als ze alles verkopen, waar dan misschien ook nog een heel gezin van moet leven.  Als ik hier over nadenk zijn alle mensen die ons aanspreken om ons iets aan te bieden ineens niet meer zo irritant. Zij moeten overleven en iedere R$ is er één.

Het valt ook onze kinderen op dat vrijwel niemand de eenvoudigste berekening uit z’n hoofd kan maken. Er komt altijd een rekenmachine aan te pas. Als je vervolgens je bankbiljetten overhandigd komt de rekenmachine er weer bij om uit te rekenen hoeveel ze je weer terug moetengeven. Dit zegt denk ik ook wel iets over het onderwijsniveau in Brazilië.

Wanneer wij met onze luxe touringcar (voorziening van airconditioning, wifi en toilet) Salvador verlaten, rijden we langs een lint van krottenwoningen. Ax1J4eoDTraYsWlhBNpa1Q

Misschien is het de leeftijd, maar ik heb hier moeite mee. Als je opgroeit in een krotwoning in Salvador, wat is dan je toekomst? Is het verschil tussen een vader met opgroeiende kinderen in zo’n krotwoning waar ik door het raam naar staar vanuit mijn luxe touringcar, en mijzelf, te rechtvaardigen? Is dit misschien makkelijker om te accepteren als je jonger bent, zoals de meeste backpackers? Of is dat ook de reden dat die ongelijkheid bestaat en zal blijven bestaan?

 

 

 

Het is natuurlijk een cliché om te bedenken dat wij het in Nederland zo geweldig hebben, maar hier daadwerkelijk ervaren hoe groot het verschil is, is ongemakkelijk. Natuurlijk is het goed als wij “geld komen brengen” maar ik vind dat je moet voorkomen dat je snobistisch wordt. Gepaste nederigheid, beleefdheid en vooral een glimlach wordt hier vrijwel altijd beantwoord met een glimlach.

3svFjT6WTNa1C9KGjirgwQ Na onze ca 6 uur durende busreis vanuit Salvador komen we aan in Lencóis. Een dorp dat ooit bloeide vanwege het delven van diamanten. Inmiddels heeft men ingezien dat continuering van het delven van diamanten een verwoestende uitwerking op de natuur zou hebben. In plaats daarvan wordt er nu vooral geld verdiend aan de toeristen die het prachtige Chapada Diamantina komen bezoeken. Een gids rijdt en begeleidt ons twee dagen naar bezienswaardigheden (waterval, grot, berg). Hier rondlopende realiseer ik me hoe fijn het is om na al die steden weer in de natuur te zijn. Ik geniet van de prachtige vergezichten, de vermoeiende wandeling omhoog naar een matige waterval, de mooie kleuren bij zonsondergang, heerlijke eten (voor het eerst cactus gegeten, en honing met pepers voor op de pizza) en de gemoedelijke sfeer.ZEeqv9n9Q9iGDThnqS2uOw

 

Om vanuit Lencóis verder te reizen moeten we eerst terug naar Salvador. Om uiteindelijk in Rio de Janeiro te komen is het te ver om in één keer met de bus te doen. We hebben nu besloten om vanuit Salvador een binnenlandse vlucht te maken naar Rio de Janeiro

Eerlijk gezegd kijk ik er niet naar uit om weer naar een stad te gaan maar men komt ook niet naar Nederland om vervolgens Amsterdam volledig links te laten liggen. Ook zal na ons bezoek aan Rio de Janeiro de natuur weer gewaardeerd worden en rust bieden.rbu2nUsfS+2rALV3QReLHA

 

 

Een gedachte over “Week 2, ongelijkheid en natuur

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: